Collectief geheugen eeuwen oude wijsheid

7 augustus 2022

Navigatie instrument met een zelf lerend vermogen. 

Collectief geheugen eeuwen oude wijsheid, een navigatie instrument met een zeer groot zelf lerend vermogen. Beschikbaar vanuit een parallelle wereld, een wereld welke onlosmakelijk met de onze verbonden is

 

Wij leven vanuit dit Collectief geheugen, Zo is het, Zo was het, en Zo zal het altijd zijn. Nu – Eens – en voor Altijd. Het is onmogelijk om dit niet te doen. Het is ons boek van Knowledge and Wishdom

 

Ons collectief geheugen bevat eeuwen oude wijsheid en kennis, iets waar wij dagelijks bewust en of onbewust gebruik van maken. Maakt onze dagelijkse bezigheden, doenerijen, drijfveren, emoties, gevoelens, en zelfs onze dromen dragelijk of ondragelijk. Het maakt ons creatief en vindingrijk, draagt bij aan oplossingsgericht werken “wat werkt er voor je en geeft je energie of wat werkt er tegen je en kost je energie” Het collectief geheugen werkt zowel voor ons, als tegen ons. Het is ons bewuste zijn archief. Onze voorouders maken hier deel vanuit, en gebruikte het in hun tijd al op elk mogelijke manier en op hun eigen wijzen, en wij zelf maken er hier nu op dit moment ook gebruik van al ben jij je er nog niet bewust van,  en zijn hier ook nu op dit moment al een onderdeel van. Wij allen zijn archivaris van deze menselijke rijkdom en geschiedenis, met als grondslag Emotie en Gevoel. Emoties en Gevoelens zijn de basis van ons bestaan, sturen ons in elke mogelijke manier en in beslissingen die wij nemen. Oefenen invloed uit op ons dagelijkse leven en de omstandigheden waarin wij ons bevinden of begeven. Door er handig gebruik van te maken kan het zelfs een systeem instand houden, veranderen of ondermijnen.


Wij allen leven vanuit dit Collectief geheugen Nu - Eens - en Voor Altijd. Niemand uitgezonderd, je kunt onmogelijk een uitzondering zijn in deze wetmatigheid van het universum. 

                                                                 

Het is het collectief geheugen waar wij allemaal samen gebruik van maken, aan bijdragen, en zorg voor dragen. Wij zijn de zogenoemde “Caretakers” van deze immateriële rijkdom. Een taak die door hen die weet hebben van deze kennis en de invloed die dit heeft op ons dagelijks bestaan en het universum, zeer serieuze wordt genomen. Wees u daarom bewust van uw gedachten, uw aandachtspunten, uw handelswijzen, en het geen dat u uitdraagt of aanhangt. Immers het zaad van het verleden draagt in het heden zorg voor vruchtbaarheid van de toekomst. Zowel voor ons zelf, onze nakomelingen en onze medemensen.


Helaas wordt ons collectief geheugen veelal in stand gehouden door angst. Angst ?? Ja angst, een angst om macht te verliezen, angst om nieuwsgierig te zijn, te vernieuwen, anders te denken, te doen, of anders te zijn dan een aan ons bekende groep of omgeving. Angst om veranderingen te onderzoeken, of toe te laten, en vooral de angst om daadwerkelijk jezelf te kunnen zijn. Jezelf te laten zien, jezelf uit te spreken, jou ziens en denkwijze te delen met jouw omgeving. Maar vooral de angst om veranderingen toe te laten, en deze te gebruiken. 


Note; helaas maar al te vaak een waarheid. Onder druk, of invloed van onze omgeving zijn wij soms het zicht op wie wij werkelijk zelf zijn  echt even uit het oog verloren. Soms omdat iemand anders, of onze omgeving beter denkt te weten wat goed voor ons is of goed voor ons was. Dit accepteren wij lijkt het wel makkelijker dan wie en wat wij zelf zijn. Waarom is de waarheid om wie je bent toch zo moeilijk te accepteren?

 

Het collectief geheugen is een groot energierijk bewustzijnsveld. Dit energierijke bewustzijnsveld is een grote kleurrijke wolk die om ons heen hangt, en waar wij ons midden in bevinden. Hier wordt elke Gedachte – elke Daad  en elke Actie van ons als mens, en mensheid wereldwijd  bewaard en opgeslagen. Deze informatie die hierin word bewaard is voor een ieder van ons op elk willekeurig moment beschikbaar, voor handen, te gebruiken, in- en of aan te vullen. Het is de Kroniek van de mensheid (opsomming van voornaamste gebeurtenissen geordend naar volgorde van tijd) een naslagwerk vol met Kennis en Wijsheid die wij op elk willekeurig moment kunt open, nazien, en tot onze beschikking is. Om te gebruiken voor raadgeving, inzichten, inspiratie en groei van ons bewuste zijn.


Het enige dat nodig is, is kennis hebben van het bestaan van deze informatie om er toegang toe te verkrijgen. Het is voor een ieder van ons mogelijk om hier toegang toe te verkrijgen, het is beschikbaar en te gebruiken op elke willekeurig moment van ons leven


Het bevat elke zienswijzen, elke gedachten, elke tot dan toe aangenomen waarheid, elke Emotie, elke Gevoel dat er ooit is geweest, zal zijn. Elke verandering die is ingezet door hen die anders durfde te denken, te doen, anders durfde zijn dan op dat moment algemeen geaccepteerd of gewaardeerd werd. Het bevat andere waarheden, andere waarden, andere normen, dan de bij ons geldende voor het moment in de geschiedenis en het NU. Het collectief geheugen is zodoende te beschouwen als lering en leermoment voor jezelf en om verbroedering te bevorderen. Het collectief geheugen is zodoende afhankelijk van Tijd – Plaats – en Omstandigheden te gebruiken.  Sommige grote denkers en Visie-Wijszers zijn doordat zij gebruik maakte van het collectief geheugen in hun tijd onbegrepen geweest, en gebleven. Juist hierdoor en hiervoor werden zij vervolgt, verbannen, verkettert, of voor gek verklaart in hun tijd o.a. Jeshua Jezus en Maria Magdalena. Anderen zijn instaat geweest om er grote veranderingen mee te kunnen bewerkstellen o.a. Einstein en Socrates “Ik denk dus ik besta”

Waarom? Omdat veelal het omgaan met verandering van omstandigheden, denken en doen een bedreiging lijkt voor de eigenveiligheid van het bestaan, geldende normen en waarden. Maar vooral aantasting van eigen MACHT. Aangenomen waarheden, of volgzaam zijn aan machtshebbers was en is nog steeds aan deze grote denkers niet besteed. Vernieuwing toestaan is nog steeds iets wat als stressvol en spannend wordt ervaren. In later tijd werden en worden nu nog steeds deze denkers en Visie-Wijszers juist geëerd, of gerehabiliteerd  om hun revolutionaire manier van denken, inzichten, en visies op omstandigheden en situaties. Dit komt omdat door tijd en omstandigheden, inzichten, aangenomen waarheden, normen en waarden aan verandering onderhevig zijn en zullen blijven. Door het verstrijken van tijd, nadenken, en angsten overwinnen verkrijgen wij inzichten  om verandering positief te gebruiken en in te zetten.

Vasthouden aan een waarheid gevormd door ons eigen verleden – onze opvoeding – en of scholing kan vaak leiden tot een tunnelvisie of werkt te beschermend. Dit geeft zeer weinig ruimte voor verandering en vorming van een andere waarheid dan de waarheid die je is voorgehouden, of jij je eigen hebt gemaakt.


Natuurlijk heeft het bestaan van ons collectief geheugen een nobel doel, Leren van elkaar en met elkaar, maar vooral verbroedering zonder oordeel, veroordeel of vervolging. Laat ons verleden vooral leermomenten voor het heden kunnen zijn, om de toekomst saamhorig en in heelheid in te kunnen richten. Waarin een ieder van ons de ruimte heeft, krijgt, en de ruimte geeft om zich zelf te kunnen zijn met respect voor wie een anders is. Zijn of haar denken, beweegredenen.

Wij kunnen het verleden niet veranderen door er geen aandacht aan te besteden, of het geweld aan te doen door schilderijen, afbeeldingen, gebruiksvoorwerpen te vernietigen. We kunnen het zeker niet veranderen door geen aandacht te besteden aan bij behorende Emoties en Gevoelens dit deze losmaken.  Het collectiefgeheugen van het verleden is immer(s) altijd aanwezig, net als het collectiefgeheugen van een toekomst. Echter is er een groot verschil te noteren: het collectiefgeheugen van het verleden is onuitwisbaar, onveranderbaar, wat je ook wilt vernietigen of wegstoppen. Hoeveel excuses er ook worden gemaakt. Het collectiefgeheugen van een toekomst is beïnvloedbaar, kneedbaar, en veranderbaar. Dit door middel van gebruik te maken van het collectiefgeheugen van het verleden in het NU. Oude moeilijkheden blijven hebben, of nieuwe mogelijkheden creëren, de keuze is relatief eenvoudig.


Het collectiefgeheugen heeft het vermogen om veranderingen in te zetten. Is alles bepalend positief, of negatief. Wat hang je aan, wat is voor jou voor nu een waarheid (geloof of overtuiging) waar is / zit het verzet? Je kunt niet ontkomen aan de soms ijzeren greep van het collectiefgeheugen.

Laat iemand maar eens deelgenoot worden van een radicaal andere denk- of zienswijze van iets wat duizenden jaren als geloof van de cq een waarheid wordt aangenomen. Veel verzet zal jouw ten deel gaan vallen. Veelal door onbegrip, angst ingegeven. Angst om een algemeen aangenomen waarheid anders te zien dan je geleerd hebt of geschreven is. Duidelijk te krijgen dat er geleefd is/wordt met een waarheid die ook anders kan zijn dan algemeen geleerd, of aangenomen.


Hoe diep geworteld zit het collectiefgeheugen in plaats, tijd, en omstandigheden?  Denk aan bezit van vuurwapens, geloofsovertuiging, oorlog, overheersing.

Actueel voetbal: collectiefgeheugen ONZE Orange leeuwen, samen als een. Verandert opslag als 010 tegen 020 moet spelen (naam van tegenstander wordt stilgezwegen) dan is voetbal letterlijk en figuurlijk OORLOG (note: tijd, plaats, omstandigheid) Waar ben je geboren, waar staat je wieg, waar groei je op, welke tijd, onder welke omstandigheden. Samen sturend en bepalend voor voeding van een collectiefgeheugen.

 

Onze voorouder geschiedenis draagt voor een substantieel deel bij aan onze gedragingen en onze gedachten. Onze interesses, passies, emoties , gevoelens. Je bent veel meer dan je enigszins kunt bevatten. Het is als een ijsberg, stukje is zichtbaar en herkenbaar, veel is er niet zichtbaar en meestal onherkenbaar onder de oppervlakte verborgen. Maar het is immer altijd latent aanwezig. Note: soms is het van grote noodzaak om je als een zwart schaap te gedragen binnen de kudde. Om je te kunnen ontworstelen aan sociaal wenselijk gedrag. Er is in dat geval maar een zwart schaap nodig om op te vallen, kleur te geven en verandering in te kunnen zien en zetten.


Het collectief geheugen van onze voorouders en onszelf zit geworteld in ons DNA

Vernieuwing her-kennis maken met ons zelf is niet makkelijk, eng zelfs. Toch gaan we ver weg opzoek om dichtbij ons zelf te kunnen komen. Tot het moment dat het te dichtbij komt, dan nemen we afstand, en vallen snel terug in oude gewoontes omdat dit veilig lijkt.

 

 

Kunnen we nog zonder het collectief geheugen.


Dit zal jij jezelf kunnen afvragen. Functioneert het met “Plaats-tijd-omgeving” naar behoren. Wordt het zoals bedoeld is, gebruikt om te leren, of gebruikt om te misbruiken voor macht en in controle houden van deze macht. Het collectief geheugen heeft zowel een groot bereik als haar beperkingen. Houd iets slapend, maakt iets wakker, laats iets sluimeren, of voortslepen. Er zijn veiligheden en onveiligheden. Heeft een creërend vermogen, interpretaties. Herbergt het verleden, het heden, is de createur van een toekomst. Is confronterend, nieuwsgierig, leervaardig en intelligent. Heeft het content voor positieve veranderingen voor hen die haar durven te leren kennen. Het collectief geheugen is continu in beweging en aan verandering onderhevig.


Als je echt stil kunt zijn kun je het collectief geheugen ervaren, beleven, en bevaren. Je kunt haar herinneringen tot je laten komen, haar energie voelen.

Het collectief geheugen bevat concepten, opvattingen, tradities, aangenomen waarheden. Gebruik het wel, het waar het voor bedoeld is. Waarom, omdat het meest creatieve en waardevolle bezit van de mensheid is.



door John 4 januari 2026
Dualiteit vraagt niet om strijd, maar gaat wél door strijd heen.
door John 20 december 2025
Hoe veilig blijft het om kerstmis -herinnering aan verlichting en verbroedering- te belijden, vorm te geven? De toe-eigening van meester Jezus -geboren Yeshua Wat vaak wordt vergeten -of misschien beter gezegd: actief is uitgewist - is dat Jezus niet het begin was van een nieuwe religie. Hij was een Jood onder Joden , gevormd door de Thora, de profeten en de eeuwenoude praktijk van herinneren door leven: zachor . Zijn woorden, gelijkenissen en -vermeende- morele radicaliteit waren geen breuk met het Jodendom, maar een verdieping ervan. Toch is Jezus in de loop der tijd in beslag genomen . Niet door zijn directe volgelingen, maar vanaf de vierde eeuw door een systeem dat orde, continuïteit en gezag nodig had. Het christendom, zoals het zich later ontwikkelde, heeft Jezus losgemaakt van zijn oorsprong en opnieuw vormgegeven. Niet meer als herinnering aan het leven, maar als eigendom. Zijn Jood-zijn werd daarbij geen nuance, maar een misschien wel hinderlijke waarheid. Dit is waar macht zichtbaar wordt. Niet door geweld alleen, maar ook door herinterpretatie. - Visiewijszer Wanneer waarheid te ontwrichtend wordt, wordt zij herschreven. Niet grof, maar subtiel. Stap voor stap. Het verhaal blijft bestaan, maar de bedding verdwijnt. Zo kon Jezus worden verheven tot universeel symbool, terwijl juist zijn concrete, Joodse worteling werd weggesneden. Dat maakte hem veiliger. En bruikbaarder. Wat hiermee verloren ging, is niet alleen historische correctheid, maar een moreel geheugen . Want het Joodse denken herinnert voortdurend: vrijheid is kwetsbaar, macht corrumpeert, en herinnering is een plicht. Precies dát maakt het gevaarlijk voor systemen die leven van volgzaamheid. Het is geen toeval dat op het moment dat Jezus werd ontdaan van zijn Jood-zijn, ook ruimte ontstond voor haat. Wanneer de bron wordt losgekoppeld van het verhaal, kan diezelfde bron later tot probleem worden verklaard. Zo ontstaat een paradoxale en pijnlijke werkelijkheid: een religie die haar bestaansrecht ontleent aan een Joodse leraar, maar diens volk marginaliseert, vervolgt en demoniseert, tot op vandaag. Misschien is dit wel de meest kwetsbare waarheid van allemaal: elke waarheid kan worden vervormd wanneer macht zich bedreigd voelt. Zelfs een waarheid die over liefde, gelijkwaardigheid en menselijkheid spreekt. Daarom is de vraag naar Kerst geen onschuldige: Wat vieren we, wanneer de oorsprong is uitgegumd? Wat herdenken we, wanneer herinnering is ingeruild voor ritueel? En hoe veilig is een samenleving die liever een ongevaarlijke mythe koestert dan een confronterende waarheid draagt? Het collectief geheugen weet dit. Het fluistert in patronen, in herhaling, in de pijn die telkens terugkeert wanneer herinnering wordt genegeerd. Antisemitisme is geen losstaand verschijnsel, maar een alarmsignaal van vergeten. Van het loslaten van herinneren door leven, het morele waarschuwingssysteem dat zegt: let op, hier gaat iets mis . Misschien vraagt deze tijd daarom niet om een correctie van het verhaal, maar om herstel van herinnering door leven. Niet om Jezus terug te nemen van het christendom, maar om hem terug te plaatsen in zijn oorsprong. Als Jood. Als herinnering van leven. Als weerspiegeling voor elke vorm van macht die waarheid wil bezitten. De bekende afbeeldingen van meester Jezus: blank, lang golvend haar, zachte gelaatstrekken, is historisch zelfs hoogst onwaarschijnlijk. Afkomst, klimaat, leefomstandigheden en genetische realiteit wijzen op een totaal ander uiterlijk. Deze beeldvorming is niet zomaar een detail. Zij toont hoe macht werkt: door het eigene herkenbaar te maken voor de dominante cultuur. Wat op ons lijkt, vertrouwen we sneller. Wat afwijkt, maakt ongemakkelijk. Zo wordt ver- beelding een instrument van volgzaamheid. Jezus is door het christendom in beslag genomen. Niet als mens, niet als Jood, maar als machtsstructuur. Zijn bedding werd losgelaten, zijn traditie geneutraliseerd. Het Joodse principe van zachor - herinneren door leven , verdween aldoende uit beeld. Terwijl juist het principe van herinneren macht ondermijnend werkzaam is. Want wie herinnert, vergelijkt. Wie vergelijkt, stelt vragen. En wie vragen stelt, is lastig te manipuleren. Elke waarheid kan worden vervormd wanneer macht in het gedrang komt. - Visiewijszer Zijn twaalf discipelen waren geen heiligen, maar mensen zoals jij en ik. Elk belichaamde een menselijke deugd én zwakte: moed, twijfel, trouw, verraad, inzicht, angst, gelijkheid, broederschap. Zij stonden voor: moed zonder geweld, waarheid zonder dwang, trouw zonder zekerheid, liefde zonder garantie. De discipelen herinnerden niet door te overheersen, maar door te doorleven wat kwetsbaar is, het leven zelf. Dat alleen al maakte hen gevaarlijk voor systemen die draaien op angst, controle, en volgzaamheid. Samen vormen zij dan ook geen hiërarchie, maar een spiegel van de menselijke ervaring. Geen macht, maar waarden. Hier spreekt het collectief geheugen tot ons: verhalen die niet bedoeld zijn om te gehoorzamen, maar om te herinneren wie wij zijn. De rituelen zijn commercieel geworden. De betekenis is vervaagd. Wat overblijft, is een veilig, volgzaam verhaal, ontdaan van zijn diepte en scherpte. In onze tijd waarin antisemitisme opnieuw zichtbaar wordt, krijgt dit alles urgentie. Wat zegt het over ons collectieve bewustzijn wanneer we het Jood zijn van meester Jezus negeren, terwijl Joden opnieuw doelwit zijn van haat en geweld? Geschiedenis verdwijnt niet wanneer zij wordt vergeten. Zij herhaalt zich, tot aan het moment dat wij het vermogen ontwikkelen voor verandering. Slotgedachte Misschien is meester Jezus geen figuur om te aanbidden, maar om te herinneren hoe macht zich ontwikkeld. Niet als bezit van een religie, maar als herinneraar aan het leven. Als iemand die ons confronteert met de vraag: Wat gebeurt er wanneer we waarheid inruilen voor macht? Wat gebeurt er wanneer herinnering plaatsmaakt voor volgzaamheid? Maar vooral het feit dat wat wij vergeten het leven te herinneren, terugkeert. En misschien is dat wel het verhaal van wederopstanding. Heeft een andere betekenis. Niet als wonder dat zich ooit voltrok, niet als bewijs van goddelijke macht, maar als een wetmatigheid van waarheid . Wat wordt onderdrukt, verdwijnt niet. Wat wordt toe-eigenend herschreven, verliest zijn kracht niet. Wat uit het bewustzijn wordt verdrongen, keert terug: soms zacht, soms gewelddadig, maar altijd onvermijdelijk. Wederopstanding is dan geen overwinning op de dood, maar op vergetelheid uit het collectief geheugen. Het is het moment waarop herinnering, ondanks alles, weer opstaat. Wanneer een waarheid die te ontwrichtend werd geacht, opnieuw zichtbaar wordt. Wanneer een verhaal dat veilig is gemaakt, zijn scherpe rand terugvindt. Ons collectief geheugen weet dit. Die kennis zit dieper dan woorden. Ze ligt opgeslagen in verhalen, symbolen, rituelen. Niet om herhaald te worden als traditie, maar om opnieuw te worden herkend . Kerst is zo’n herinneringspunt. Een uitnodiging om stil te staan bij wat menselijkheid vraagt wanneer macht lonkt en veiligheid boven waarheid wordt verkozen. Maar waar herinnering ongemakkelijk wordt, ontstaat vervanging. Ritueel neemt de plaats in van bewustzijn. Consumptie vervangt bezinning. De geboorte van een kind wordt een decorstuk, losgetrokken van zijn wezenlijke afkomst, ontdaan van zijn context, en veilig gemaakt voor algemeen gebruik. Zo blijft het feest bestaan, maar verdwijnt de inhoud. De discipelen stonden juist voor het tegenovergestelde: Petrus belichaamde moed die struikelt. Johannes belichaamde liefde die blijft. Thomas belichaamde twijfel die eerlijk is. Maria Magdalena belichaamde trouw voorbij afwijzing. Samen vormend een levend geheugen : een voortdurende herinnering aan wat er gebeurt wanneer mensen weigeren hun menselijkheid op te offeren aan angst. En precies daar raakt het aan onze tijd. Ook nu roept waarheid weerstand op. Ook nu wordt veiligheid verkocht als hoogste goed, terwijl ze vaak wordt gekocht met volgzaamheid. Wanneer wij blijven weigeren ons collectief geheugen te gebruiken, wordt het gevaarlijk. Niet omdat het ons bang maakt, maar omdat het ons confronteert met gevolgen in het heden, geworteld in het verleden, richting de toekomst. De vraag is daarom niet of we Kerst nog kunnen vieren. De vraag is of we het leven durven herinneren . Durven we te erkennen dat Jezus een Jood was, geworteld in een andere traditie? Durven we te zien dat haat tegen Joden oplaait wanneer een zonde bok gezocht wordt? Durven we toe te laten dat deugden als moed, waarheid en liefde geen garantie voor veiligheid bieden, maar wel betekenis heeft? Maar bovenal: Jezus een mens was zoals jij en ik? Misschien is Kerst geen geruststelling. Misschien is het een waarschuwing. Een zacht, maar volhardend signaal uit ons collectief geheugen dat fluistert: wanneer herinnering verdwijnt, keert geweld terug. En misschien vraagt deze tijd niet om luidere, uitbundigere vieringen, maar om een diepere herinnering van het leven. Niet om volgzaamheid, maar om moed. Niet om zekerheid, maar om menselijkheid. Vanuit liefde gekregen, vanuit liefde geschreven John.
Meer posts