Testament vanuit stilte

Je verleden bepaalt niet je toekomst. Je keuzes van vandaag wel

Een antwoord gebracht in stilte begint op het moment dat je je overgeeft.

Van nature ben ik een strateeg -innovatief, controlerend, kritisch, gedreven, onafhankelijk in denken. Altijd op zoek naar de diepere laag, naar het antwoord achter de volgende vraag. Maar de afgelopen jaren hebben mij nu gedwongen stil te staan. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat mijn lichaam, mijn geest en mijn leven ernaar verlangde.

Ik heb mijzelf doelbewust gehuld in stilzwijgen. Een bewuste keuze gemaakt om mij terug te trekken uit de hectiek van het dagelijks leven. Om diepverbonden aandacht te geven aan mijn eigen verlangens, emoties en gevoelens. Maar vooral: welke beweging wil ik nog maken? Twintig jaar lang heb ik roofbouw gepleegd op mijzelf en mijn omgeving. Dat laat sporen na -soms zacht, soms pijnlijk scherp. Ingrijpende gebeurtenissen trokken mijn leven uit koers, verder dan ik ooit had kunnen voorzien. Stress, onzekerheid, twijfel aan het fundament van mijn zorgvuldig opgebouwd bestaan, terwijl dat fundament onder mijn voeten werd weggeslagen. Het leven werd weggezogen.

Na het voltooien en uitbrengen van mijn levenswerk -mijn boek- viel alles stil, alsof het leven zei: nu niet meer spreken, nu eerst zien. Ik voelde een sterke innerlijke drang om alles stil te zetten. Om vanuit stilte te kijken naar wie ik ben, wie ik was, en wie ik nog wil worden. Hoe kon ik dat beter doen dan door mij volledig terug te trekken? Drie maanden retraite. Drie maanden stilte. En nu: mijn testament vanuit stilte.

Woorden lagen voortdurend op het puntje van mijn tong. Mijn handen jeukten om te schrijven, te delen, te duiden. Maar iets in mij fluisterde dat het nog niet de tijd was. Dat ik moest blijven in de leegte, in het niets, in het ongemak. Dat het proces zijn eigen tempo heeft -frustrerend traag soms, zeker voor iemand die gedreven wordt door innerlijke kracht. Voortdurende beweging, vernieuwing, verandering, visie.

-Stilte zal het je het absoluut vermogen brengen tot de kern te kunnen komen. Werd mij vanuit stilte geantwoord. Het vroeg moed om te vertrouwen op tijd, op het proces, zelfs op de omstandigheden die je hadden doen wankelen.-

Eerst moest ik deze innerlijke reis maken voordat ik weer zichtbaar kon worden voor anderen. Zichtbaar maken wat al die tijd verborgen lag. Vertrouwen op de waarheid in mijzelf -een waarheid die rijping nodig had, stilte, ruimte.

Ik moest leren zien wat verborgen lag, leren luisteren naar wat ik niet wilde horen. Mijn gevoel laten spreken, herkennen wat gevoeld wilde worden. Tijd geven aan inzichten die mijn bestaan opnieuw moesten rechtvaardigen.

In deze stilte ontmoette ik herinneringen. Ik maakte opnieuw verbinding met mijn inner child. Ik ademde in vrijheid, bewoog in vrijheid. Zonder verwachtingen, zonder antwoorden. Ik genoot van het moment, van de kleine dingen die er werkelijk toe doen. Een liefdevolle aanraking. Woorden van verbinding. Zelfs het zwijgen werd een antwoord. Stilte transformeerde tot een taal die ik leerde herkennen als van mijzelf.

Waar ik mij vroeger verzette, leerde ik nu aan te gaan. Confronteren. Verbinding maken met geschiedenis, mijzelf. Waar het ene werd afgesloten, opende zich een ander -ongekende mogelijkheden. Het oude werd zichtbaar, koorden werden liefdevol verbroken en mocht plaatsmaken voor ruimte, voor een nieuwe, open mindset, innerlijke rijkdom. Soms voelde het alsof twee persoonlijkheden elkaar ontmoetten. Alsof twee chemische substanties samenkwamen en transformeerden zodra ze elkaar raakten. Beide veranderden. Beide werden nieuw.

Effectiviteit vraagt niet om anders handelen, maar om andere keuzes. In mijn stilte ontdekte ik hoe waar dat is. Hier ontdekte ik de ware betekenis van de bijbel van Akasha – in mijn boek heb ik dit beschreven als ons collectief geheugen. Het is niet voor niets dat hier twee hoofdstukken aan gewijd zijn. Al had ik deze Akasha bijbel nog niet kunnen doorgronden.

Vanuit Akasha schreef ik het volgende:

Stilte zonder verwachting. Een moment van overgave aan het niets. Geen geluid. Geen richting. Los van alles waarvan we denken dat we het zijn. Oorverdovend en heilig tegelijk. Stilte als een vlam van passie, innerlijk vuur.

• Stilte is het manifesteren van wat is -zonder sturing, zonder verlangen naar een antwoord. Stilte is wachten in geduld, aangewezen op jezelf. Diepgaand begrijpen van de situatie waarin je je bevindt. Het is de staat van zijn waarin je alleen nog maar stil hoeft te zijn. Een plek vinden waar je anders nooit zou komen.



Stilte — de bijbel van Akasha.

• Binnenkort het vervolg: hoe verleden, heden, en toekomst samen komen.