Seksueel misbruik

25 september 2026

Seksueel misbruik als beloningsysteem. Dwingende controle verwoest levens


Seksueel misbruik als beloningsysteem. Seks als verjaardagscadeau. Seks als lust. Seks als machtsmiddel


Blijven geloven, zelfs al word je zelf niet geloofd, het moeilijkste wat er is. Een haast onmogelijke taak heb je op je genomen.


Je lichaam werd aangeraakt. Door deze aanraking vervormde je ziel, liet het je vervreemde van je eigen kern.


De tranen die je mij liet huilen door;


Het ongeloof

Het lijden en de teleurstellingen

Het verraad en het gekonkel

De leugens en de laster

De haat en de vervolging

De steken die werden toegebracht

De verstoorde dromen

De nooit vervulde hoop

De liefdeloosheid en de jaloezie

De onverschilligheid en de tegenwerking

De onrechtvaardigheid in naam van de rechtvaardigheid

De boosheid en de mishandelingen

Het verwaarlozen en het vergeten


De wereld met al haar kwaad

Haar ontkenning

Haar loze beloften


Vergeef. Vergiffenis.


Niet omdat het misbruik hierdoor minder heftig zal zijn, maar omdat haat je vernietigen kan. Je deze niet langer dragen kunt. Vergeef de persoon die je verwoesten toen je ….. was. Hij of zij wist wat hij deed, jij niet. Vergeef zodat je weer van je zelf kunt leren houden.


De directe aanleiding van dit schrijven is een artikel geschreven en onderzocht door Henk Runhaar in het Noord-Hollandsdagblad van 24 september 2026 met de kop: Misbruik van minderjarige door dansleraar Kurt. V. Dansleraar Kurt kan doordansen met minderjarige, ondanks zijn veroordeling 2023.


Hobbymatig -dansles- heb ik persoonlijk kennis gemaakt met Kurt V. -Welbespraakt, innemend, en charmante uitstraling, ter zake kundig-. Naast dat het artikel mij diep raakte, heeft het mij vooral aan het denken gezet: Hoe is het mogelijk dat iemand twee -ogenschijnlijk gescheiden persoonlijkheden kan hebben, zonder dat dit direct merkbaar is? Er geen rooksignalen waren die alarmbellen deed afgaan?


Het moment dat ik achter mijn bureau plaats nam voor dit artikel werd mijn aandacht direct gevestigd op een spreuk die al een hele week op mijn bureau schijnbaar klaar lag om gebruikt te worden. Heel toepasselijk voor dit schrijven voeg ik deze spreuk in als openingszin:


“Wat is kennis als je niets doorleefd hebt, en leeft met de uiterlijkheden van het bestaan?“


Seksueel misbruik. Seks als beloningsysteem. Dwingende controle verwoest levens...


Tijdens de rechtszaak in 2023 sprak één slachtoffer zelf over de machtsverhouding: “Hij was manipulerend en had de macht over mij.”  Ik keek tegen hem op en voelden mij speciaal en uitverkoren, omdat ik geselecteerd was. Keek tegen hem op, niet alleen omdat het mijn trainer was, maar ook omdat hij een stuk ouder was. Meisjes waren afhankelijk van hem voor hun positie binnen het dansteam, en door dat overwicht waren wij kwetsbaarheid. En dat heeft hij misbruikt…


Note: De rechtbank in haar vonnis: De verdachte had deze meisjes, die veel jonger waren dan de andere leden van het dansteam, gezien hun leeftijd moeten beschermen. In plaats daarvan heeft hij door zijn manier van doen op zeer laakbare wijze misbruik gemaakt van de hun kwetsbaarheid, de afhankelijkheid die zij ervaarden en van het overwicht dat hij als gerenommeerd dansleraar op zijn leerlingen had. Dit deed hij enkel ten behoeve zijn eigen seksuele verlangens.


Uit de slachtofferverklaringen die zij op zitting hebben afgelegd, blijkt dat de gebeurtenissen een enorme impact hebben gehad en dat zij in hun dagelijks leven nog steeds kampen met de gevolgen. Met zijn handelen heeft verdachte dan ook ernstig inbreuk gemaakt op de psychische en lichamelijke integriteit van de meisjes en heeft hij hun (seksuele) ontwikkeling verstoord.


De verdachte heeft op geen enkele wijze verantwoordelijkheid genomen voor zijn daden. Hij heeft geen berouw of mededogen getoond naar zijn slachtoffers. De verdachte heeft alleen een verklaring afgelegd over het nadeel voor hem persoonlijk door alle (media) aandacht voor deze zaak. Bron: De rechtspraak.


Deze persoon vertoont sterke gelijkenis met een Predator: iemand die bewust kwetsbare mensen zoekt, besluipt en uitbuit. Maar ook het mechanisme van predatie: het herkennen van kwetsbaarheid, toegang verkrijgen, vertrouwen opbouwen, grenzen verschuiven controle krijgen, en uiteindelijk toeslaan.


Bij seksueel misbruik is het niet vanzelfsprekend dat het aantal bekende zaken gelijkstaat aan de werkelijke omvang. Schaamte, angst, afhankelijkheid, loyaliteit, angst om niet geloofd te worden en de mogelijke gevolgen voor familie, werk of sociale omgeving kunnen allemaal drempels vormen om naar buiten te treden. Daardoor is een bekende omvang niet hetzelfde als een onbewezen grotere omvang.


Bij in deze casus een dansleraar kan dat de afhankelijkheid van leerlingen zijn. Maar het kan ook bij een werkgever door de afhankelijkheid van inkomen en positie. In een relatie emotionele afhankelijkheid. In de sport de afhankelijkheid van selectie en toekomst. In media toegang tot zichtbaarheid. In politiek toegang tot macht en informatie.


Waar alle aandacht naar het slachtoffer gaat, kan het systeem waarin, waardoor, de predator kon opereren buiten beeld blijven. Eerst verschuift de grens. Dan verandert de norm. Vervolgens wordt het normaal. En uiteindelijk vraag je niet meer waar de grens ooit lag.


Wie kende wie, wie vertrouwde wie, en wat maakt dat mensen binnen een kleine- gemeenschap elkaar blijven beschermen, geloven of simpelweg niet willen zien wat er gebeurt? Dat ons-kent-ons mentaliteit hoeft overigens niet eens bewust een complot of bescherming te betekenen. Juist dat maakt het interessanter. In een kleine gemeenschap kan reputatie zwaar wegen. Mensen kennen elkaar, families kennen elkaar, men komt elkaar steeds opnieuw tegen. Een beschuldiging heeft daardoor niet alleen gevolgen voor slachtoffer en dader, maar voor een hele sociale kring.


Dezelfde nabijheid die een gemeenschap sterk maakt, kan het ook moeilijker maken om grenzen te herkennen of te benoemen. Als mensen uit schaamte zwijgen, als slachtoffers niet worden geloofd, als omstanders twijfelen en als een hechte gemeenschap liever de bestaande werkelijkheid vasthoudt, wie kan dan nog weten, wie kan dan nog zien hoeveel er werkelijk is gebeurd?


Geestelijke, President, Minister, Directeur, Werknemer, Journalist, Schrijver, Onderzoeker, Trainer, de mevrouw achter de kassa, etcetc. Alles bestaat en vervaagt bij positie, positie, positie.


Morele grenzen vervagen niet vanzelf. Ze vervagen wanneer we eraan wennen dat een grens telkens een stukje wordt verlegd. _Visiewijszer


Dwingende controle, volgzaamheid en het falen van interne- externe- systemen begint daarom niet pas bij het overschrijden van een grens. Het is niet alleen: wie overschrijdt de grens? Maar ook: hoe is het mogelijk dat jezelf, een omgeving eraan went, hierdoor die grensoverschrijding niet meer als zodanig wordt gezien? Het schijnbaar tot het nieuwe normaal verwordt. Een ongeschreven wet.


Dat raakt rechtstreeks aan dwingende controle. Controle hoeft namelijk niet altijd zichtbaar als dwang te beginnen. Ze kan ontstaan via: bewondering, vertrouwen, afhankelijkheid,  machtsverschil, beïnvloeding, verlies van eigen inbreng,  ruimte inperking, rechtsongelijkheid. Een te behalen doel, verering.


En wanneer daarna ook nog een intern- systeem faalt om die machtsverhouding te corrigeren, wordt het probleem groter dan alleen de persoon, of omgeving. Dan wordt het macht, beïnvloeding, controle, uitbuiting. Hierdoor ongemerkt eigen bewegingsruimte inleveren via vertrouwen, afhankelijkheid, loyaliteit, normalisering, zwijgen, volgzaamheid. Langzaam kan iemand niet meer zien dat het geheel ontspoort.


Een grens wordt zelden in één keer overschreden. Ze verschuift stap voor stap van mens naar mens, van omgeving naar omgeving, van verantwoordelijkheid naar verantwoordelijkheid. _Visiewijszer


Daarmee ontstaat een morele keten: het geheel van mensen en systemen die ieder afzonderlijk misschien maar een klein stukje toelaten van het geheel. Wegkijken, volgen of niet ingrijpen. Juist daardoor kan iets wat voorheen ondenkbaar was, uiteindelijk normaal worden. Seksuele uitbuiting plaats vinden. Maar niet allen dat.


Wat gebeurt er met een mens wanneer iemand anders macht krijgt over diens vrijheid, keuzes, beeldvorming of zelfs bestaanspositie? Het CBS omschrijft dwingende controle Coercive control als structureel gedrag waarbij iemand een ander sterk domineert, bijvoorbeeld door sociale contacten, geld, communicatie of zelfstandigheid te controleren.


Dit sluit naadloos aan bij de partner van Kurt V. Deze was op de hoogte van in elk geval een misbruikgeval. Haar eigen woorden: “ik weet hoe hij is”. “Helaas is dit niets nieuws voor mij, en zijn er al acht dames voor je geweest (contact met een van de slachtoffers) in ons drie jaar durende huwelijk. Ik schrik nergens meer van” Ik blijf bij Kurt, ik wil de kinderen niet alleen opvoeden en financieel kan ik het mij niet veroorloven”


Dit brengt mij bij het volgende, nu wordt het interessant. Want dezelfde machtsdynamiek van positionele machtsmisbruik kan zich in verschillende gedaanten voordoen:


Privé: een partner bepaalt met wie je omgaat, controleert je telefoon of maakt je financieel afhankelijk.

Werk: een leidinggevende bepaalt wie kansen krijgt, wie erbij hoort en wie buitengesloten wordt.

Sport: een trainer beschikt over selectie, status, ontwikkeling en toegang tot een droom.

Onderwijs: een docent of begeleider krijgt invloed op de ontwikkeling en toekomst van een leerling.

Politiek: macht kan bepalen wie toegang krijgt, wie gehoord wordt en welke informatie dominant wordt.

Media: bepalen wat zichtbaar wordt, wat wordt herhaald en welk verhaal het publiek als werkelijkheid gespiegeld krijgt.

Maatschappelijke organisaties: loyaliteit kan belangrijker worden dan tegenspraak.

Privénetwerken van invloedrijke mensen: toegang, geld, status en relaties kunnen bescherming of afhankelijkheid creëren.


Tegen dit licht gehouden wordt Seksueel Misbruik meer een beloningsysteem voor verleende gunsten, of diensten. Terwijl de stuwende stroom -ongeremde- seksueel gedreven drift kan zijn.


De casus Epstein laat vervolgens een veel groter schaalniveau zien. Deze zaak is juist zo indringend omdat hierin seksueel misbruik zich volgens de beschikbare documentatie verbind met netwerken van geld, status, politiek, wetenschap, media en andere invloedrijke kringen. Het beloningsysteem Seksuele Gunsten in al haar glorie ten toon gespreid. Misbruik een machtsmiddel van ongekende omvang. Doorweven door alle lagen van de bevolking en mensheid.


En zojuist nog tijdens het schrijven van deze: supermodel Karen Mulder sprak in 2001 al tijdens de Franse talkshow Tout Le monde parle (iedereen praat over...) over haar ernstige misbruik in de wereld waarin zij toen werkte en leefde. Karen Mulder werd niet geloofd en voor gek verklaard. Zelfs opgenomen in een kliniek naar een mental breakdown. Het programma werd nimmer uitgezonden, zelfs totaal vernietigt. Je kunt je hierbij vragen stellen: Hoe, Wat, Waarom?


Deze werelden zijn niet het zelfde, de basis echter wel. Niet alleen de dader of het slachtoffer is dan interessant. Maar vooral het mechanisme dat hier beweegt. Iemand hoeft je seksueel niet te misbruiken, of tegen je te schreeuwen om je gedrag te veranderen.


Dan is een blik genoeg. Een gemiste promotie. Een selectie die niet doorgaat. Een contract dat niet word verlengt. Als journalist niet meer worden gebeld. Als politicus uit de gratie geraken. Als sporter niet meer worden opgesteld. Een partner die zegt: “als je van mij houdt dan …” Of als je kennissenkring laat merken dat afwijkende gedachten niet langer welkom zijn.


Dan komt ons Neuro Linguïstisch programma tot leven, in opstand. In de volksmond bekent als NLP. Bewuste en onbewuste processen komen op gang. Uiterlijke vormen verschillen, machtsverhouding zal hetzelfde patroon vertonen.


De ultieme vorm van controle is dan misschien wel dat er geen controleur meer nodig is, omdat het object zichzelf gaat beperken door deze dwingende controle. Willig opstelt, en zichtbaar wordt wat iemand een ander aandoet. Soms onzichtbaar door wat mensen zichzelf gaan aandoen om erbij te mogen blijven horen. En ergens tussen deze macht, angst en aanpassing verdwijnt iets wezenlijks: de vrijheid om nog jezelf te kunnen zijn. Een vrije, autonome, denker te zijn. Los van kaders, beperkingen, obstakels, of opgelegde maatregels.


Van de persoon naar het systeem


Bij Kurt onze dansleraar kan de gedachte zijn: "Hij is leraar, dus hij zal wel weten wat hij doet."


Bij Epstein: "Hij bevindt zich in zulke kringen, dus daar zal controle op zijn."


Bij een werkgever: "HR heeft hier procedures voor."


Bij sport: "De bond houdt toezicht."


Bij media: "Een journalistieke redactie controleert dit."


Bij politiek: "Daar zijn parlement, wetten en verkiezingen voor."


Bij het OM: "Het OM onderzoekt dit zorgvuldig."


Bij de rechter: "De rechter heeft het dossier gezien, dus het zal wel kloppen."


Bij een inspectie: "Als deze instantie niets constateert, zal er niets aan de hand zijn."


En hier zit het "onfeilbaar lijken" verborgen. Een mens kan door een partner worden gecontroleerd. En een burger kan gaan denken:


"Als de overheid dit zegt, zal het wel de juiste informatie zijn."


"Als de rechter dat heeft bepaald, zal het wel waar zijn."


"Als mijn werkgever mij zo beoordeelt, zal ik wel niet goed genoeg zijn."


"Als alle media hetzelfde zeggen, zal het wel kloppen."


"Als een deskundige het zegt, hoef ik er zelf niet meer over na te denken."


"Er is immers een keurmerk, aansluiting bij brancheorganisatie, geschillencommissie"


"Dit is vertrouwd, hier zitten wij safe"


Dan hoeft niemand je meer rechtstreeks te dwingen. Je hebt het systeem geïnternaliseerd.


Dat kan gevaarlijk worden. Een instantie of mens die moet controleren, wordt zelf nauwelijks gecontroleerd. Een instantie of mens die macht heeft, wordt geloofd omdat zij macht, autoriteit heeft. En degene over wie de macht wordt uitgeoefend, moet vervolgens bewijzen dat het systeem ongelijk heeft. Feilbaar kan zijn.


Dwingende controle verwoest levens Van de dansvloer tot de rechtsstaat , wanneer macht betrouwbaarheid lijkt en vertrouwen controle blijkt. Het is de menselijke neiging om in het onfeilbare te geloven. Tot aan het moment dat het tegenbeeld zichzelf vorm geeft. En wie moet het dan doen? Juist, jij zelf.


Wees geen echo, wees een denker.


Visiewijszer -Anders kijken -Anders denken -Richting bepalen.

 

 

 

 


Uil, schrijven bij kaarslicht, digitaal manuscript, donkere studeerkamer , wijsheid.
door John • 17 oktober 2026
De mens is niet langer beschermd gebruiker van de digitale wereld, de mens is zelf een handelswaar geworden. Een digitale wereld welk niet uitsluitend bestaat in het visuele -kijken- systeem. Het is sterk verbonden via het auditieve -luisteren- systeem.
door John • 13 september 2026
Wie bepaalt eigenlijk de vraag?
Meer posts