Alles draait om Mindset en echte Commitment

16 december 2022

Alles draait om Mindset en echte Commitment. Commitment aan jezelf en het doel welk je voor ogen hebt. Dit stopt niet bij een zelfhulpboek of cursus alleen. “This is only the beginning of the road to success”.


Een boek dat je leest of een cursus welk je volgt is een eerste of een vervolgstap in de richting die je wil, en zelfs soms moet gaan! Het is de inspanning welke noodzakelijk is vooraf gaande aan het doel dat je wil bereiken. Hierbij is opgeven geen optie.


“De weg naar succes is geplaveid met een lach en een traan. Afscheid nemen, veranderingen, en ontmoetingen. Dat is een harde waarheid, maar wel een die onder ogen moet worden gezien als je je bedenkt hoe je het in het leven gaat doen. Het is vrij eenvoudig: om vooruit te komen moeten we iets vinden welk we met heel ons hart en ziel kunnen doen, maar die ons ook in staat stelt om aan het eind van de dag iets geleerd te hebben”.


Terugblik op achterliggende periode


Zoals het voor zoveel zaken geldt, geldt het ook voor het beginnen aan iets nieuws vol goede moed en vol goede voornemens. De meest gebruikte uitspraken voor deze momenten: “Nu ga ik het toch echt anders doen”, “Niets of niemand laat ik mijzelf hiervan meer weerhouden”, ”Nu gaat het mij wel lukken”.

Ik hoop dat je in de achterliggende periode elke veranderingen hebt kunnen doorvoeren die jij jezelf al zolang had voorgenomen, en niets je in de weg heeft gestaan om het beoogde doel te bereiken. Gefeliciteerd! Je bent een van de weinige die het daadwerkelijk is gelukt. Jij hoeft niet verder te lezen, je weet alles al. Maar voor hen die nog iets meer willen bereiken lees vooral verder..


Hoe vaak dacht jij de afgelopen periode toch nog “Ik wil iets totaal anders”?


Dan is dit is nu het uitgelezen moment om even je pas in te houden en stil te staan bij wat deze achterliggende periode jou gebracht heeft.
Waar ben je vol goede moed aan begonnen? Had jij je voorgenomen om alles wat je wilde nu toch echt eens tot een goed einde te brengen. Was dit het uitgelezen moment dat echt alles anders zou gaan worden? Welke redenen heb je deze keer kunnen bedenken om het ook nu weer niet tot een positief einde te brengen? De ballast die je elke dag met je meedroeg zou nu toch echt tot een verleden gaan behoren. Je ging vanaf nu toch echt meer bewegen en gezonder eten. Je zou vanaf nu jezelf laten zien en jezelf laten horen. Je ging echt een bijdrage leveren aan het geheel.
Misschien wilde je een andere baan, een ander huis, andere partner, emigreren, of zelfs een compleet nieuw leven. Toch veranderde er misschien tot nu toe helemaal niets. De situatie is niet echt veranderd als het ook nu enkel en alleen bij denken is gebleven.


Zonder daadwerkelijk stappen te ondernemen zal er echt niet iets gaan veranderen, en zal het gevoel van onbehagen voor nu en altijd blijven hangen.


Maar wat hield jou nu daadwerkelijk tegen om te durven veranderen? Welke blokkades, situaties of misschien personen stonden er in de weg die jou hebben kunnen tegenhouden? Waren deze daadwerkelijk echt zo groot en machtig dat deze jou tegen hebben kunnen houden om tot actie over te gaan? Waren deze blokkades gebaseerd op onwetendheid, angsten, onzekerheden, twijfels, of het verleden?


Je besteedde hierdoor misschien wel veel tijd en geld aan het onderhoud van jouw buitenkant. Dan veranderd er toch nog iets. Werd je haar te lang, wilde je een andere haarstijl, dan ging je naar de kapper. Veranderde het seizoen, dan kocht je andere kleding en nieuwe schoenen. Je zag er aan de buitenkant en voor een buitenstaander anders uit. Kreeg zelf complimentjes “Wat zie je er goed uit, zo anders”.  Misschien maakte je wel die ene verre reis naar dat verre oord waar je zo naar verlangde. Veranderde deze quick fix nu daadwerkelijk het gevoel van onbehagen, of verlichte dit het onbehagelijke, pijnlijke gevoel voor het moment op deze manier?


Eerlijk, hoeveel tijd en aandacht besteedde jij nu daadwerkelijk aan het onderhouden van jouw binnenkant, jouw werkelijke zelf,  ook al voelde het niet goed?

Onderschat de waarde van jouw binnenkant niet! Hier bevindt zich immers de basis en heelheid van wie jij daadwerkelijk bent. Elke herinnering, elke gedachte, elke beleving. Met hierin diep geworteld: eigenwaarde, emotie, gevoel, passie, bevlogenheid, en betrokkenheid. Het is de spiegel van jouw ziel. Hierom is waarom je leeft, de drive om elke ochtend weer op te staan.


Soms moet je even bewust afstand nemen van een situatie en proberen deze te observeren vanaf de zijlijn om een duidelijk plan van aanpak te kunnen zien. Wat is de kern, welke mogelijkheden zijn er voor positieve veranderingen, levensvreugde, en geluk.


Doormiddel van Moods, Moments & Memories kun je op een ontdekkingsreis gaan om te ontdekken wat er met je gebeurd. Welke emoties en gevoelens komen hierbij kijken om nader te kunnen komen aan wie jij werkelijk bent. Welke kwaliteiten liggen er in jouw verborgen. Wat zijn jouw Wensen en Verlangens, welke emoties en gevoelens komen hierbij los? Hoe kan je die van meerwaarde laten zijn voor jezelf, relaties, werk en privé. Durf de uitdaging eens aan te gaan om te worden geïnspireerd, gemotiveerd en gestimuleerd om je ware passie, innerlijke kracht en doel te bereiken, en juist hierdoor te kunnen genieten van veranderingen en hierdoor nieuwe kansen te creëren. Je zult versteld doen staan van het grote potentiële bereik dat in jezelf verborgen zit!

Je zult om te beginnen kleine stapjes gaan maken. Maar deze stapjes zullen je wel de goede richting wijzen. Deze richtingwijszers zullen de basis gaan vormen voor positieve veranderingen in jouw leven. Het zelfvertrouwen zal stapsgewijs gaan groeien, en het grote verschil gaan maken tussen Heden – Verleden – Toekomst.
 
Door het verbeteren van: luisteren, voelen, begrip en begrijpen, zal de communicatie naar jezelf toe gaan verbeteren. Het zelfvertrouwen zal hierdoor gaan én blijven groeien. Daardoor vergroot het jouw zelfredzaamheid en zul je beter instaat kunnen zijn om dichterbij jezelf te kunnen en durven komen. En jezelf te herkennen en te erkennen! Je krijgt een tool-KIT aangereikt die jezelf gaat vullen met..
 
- K-ennis: Leren - praktijk – ervaring – interesse – verrassingen.
- I-nzicht: Verband – verschil – argument – veranderingen.
- T-oepassen: Inzetten – uitvoeren – gebruiken – vernieuwing – verandering.
 
..hiermee te kunnen werken. Je eigenwaarde, identiteit, innerlijke kracht, passie,  kennis en schoonheid ga je mede hierdoor leren gebruiken en laten zien!


Gebruik de drie begin letters van Moods, Moments & Memories en plaats deze achter elkaar. Kijk nu eens wat er voor verrassende en vernieuwende veranderingen ontstaan..


MMM.. staat voor nadenken over..


MMM.. staat (met een andere klemtoon en verandering van inzicht) voor genieten van..


Drie dezelfde letters, met delfde volgorde, maar met een totaal andere inhoud en betekenis. 


Door alleen maar gebruik te maken van iets wat zo vanzelfsprekend leek, lijkt het soms wel even of dat je aandacht er niet helemaal bij was en je niet echt inhoudelijk kennis had genomen van de ware betekenis van het Hoe, Wat & Waarom. Maak gebruik van deze kennis en sta even stil bij de verschillende situaties, emoties of gevoelens en vraag even aan jezelf: Hoe, Wat & Waarom het is zoals het is, of hoe het was waarom het zo was. Durf eerlijk en oprecht te zijn, en ook eerlijk naar jouw eigen aandeel in het geheel te kijken.


Success is a never ending story. Je zult de mindset en commitment aan het beoogde doel vast moeten blijven houden!


Succes John

“This is only the beginning of the road to success”. 

2026 -Jaar van dualiteit

door John • 4 januari 2026
Dualiteit vraagt niet om strijd, maar gaat wél door strijd heen.

De toe-eigening van meester Jezus -geboren Yeshua

door John • 20 december 2025
Hoe veilig blijft het om kerstmis -herinnering aan verlichting en verbroedering- te belijden, vorm te geven? De toe-eigening van meester Jezus -geboren Yeshua Wat vaak wordt vergeten -of misschien beter gezegd: actief is uitgewist - is dat Jezus niet het begin was van een nieuwe religie. Hij was een Jood onder Joden , gevormd door de Thora, de profeten en de eeuwenoude praktijk van herinneren door leven: zachor . Zijn woorden, gelijkenissen en -vermeende- morele radicaliteit waren geen breuk met het Jodendom, maar een verdieping ervan. Toch is Jezus in de loop der tijd in beslag genomen . Niet door zijn directe volgelingen, maar vanaf de vierde eeuw door een systeem dat orde, continuïteit en gezag nodig had. Het christendom, zoals het zich later ontwikkelde, heeft Jezus losgemaakt van zijn oorsprong en opnieuw vormgegeven. Niet meer als herinnering aan het leven, maar als eigendom. Zijn Jood-zijn werd daarbij geen nuance, maar een misschien wel hinderlijke waarheid. Dit is waar macht zichtbaar wordt. Niet door geweld alleen, maar ook door herinterpretatie. - Visiewijszer Wanneer waarheid te ontwrichtend wordt, wordt zij herschreven. Niet grof, maar subtiel. Stap voor stap. Het verhaal blijft bestaan, maar de bedding verdwijnt. Zo kon Jezus worden verheven tot universeel symbool, terwijl juist zijn concrete, Joodse worteling werd weggesneden. Dat maakte hem veiliger. En bruikbaarder. Wat hiermee verloren ging, is niet alleen historische correctheid, maar een moreel geheugen . Want het Joodse denken herinnert voortdurend: vrijheid is kwetsbaar, macht corrumpeert, en herinnering is een plicht. Precies dát maakt het gevaarlijk voor systemen die leven van volgzaamheid. Het is geen toeval dat op het moment dat Jezus werd ontdaan van zijn Jood-zijn, ook ruimte ontstond voor haat. Wanneer de bron wordt losgekoppeld van het verhaal, kan diezelfde bron later tot probleem worden verklaard. Zo ontstaat een paradoxale en pijnlijke werkelijkheid: een religie die haar bestaansrecht ontleent aan een Joodse leraar, maar diens volk marginaliseert, vervolgt en demoniseert, tot op vandaag. Misschien is dit wel de meest kwetsbare waarheid van allemaal: elke waarheid kan worden vervormd wanneer macht zich bedreigd voelt. Zelfs een waarheid die over liefde, gelijkwaardigheid en menselijkheid spreekt. Daarom is de vraag naar Kerst geen onschuldige: Wat vieren we, wanneer de oorsprong is uitgegumd? Wat herdenken we, wanneer herinnering is ingeruild voor ritueel? En hoe veilig is een samenleving die liever een ongevaarlijke mythe koestert dan een confronterende waarheid draagt? Het collectief geheugen weet dit. Het fluistert in patronen, in herhaling, in de pijn die telkens terugkeert wanneer herinnering wordt genegeerd. Antisemitisme is geen losstaand verschijnsel, maar een alarmsignaal van vergeten. Van het loslaten van herinneren door leven, het morele waarschuwingssysteem dat zegt: let op, hier gaat iets mis . Misschien vraagt deze tijd daarom niet om een correctie van het verhaal, maar om herstel van herinnering door leven. Niet om Jezus terug te nemen van het christendom, maar om hem terug te plaatsen in zijn oorsprong. Als Jood. Als herinnering van leven. Als weerspiegeling voor elke vorm van macht die waarheid wil bezitten. De bekende afbeeldingen van meester Jezus: blank, lang golvend haar, zachte gelaatstrekken, is historisch zelfs hoogst onwaarschijnlijk. Afkomst, klimaat, leefomstandigheden en genetische realiteit wijzen op een totaal ander uiterlijk. Deze beeldvorming is niet zomaar een detail. Zij toont hoe macht werkt: door het eigene herkenbaar te maken voor de dominante cultuur. Wat op ons lijkt, vertrouwen we sneller. Wat afwijkt, maakt ongemakkelijk. Zo wordt ver- beelding een instrument van volgzaamheid. Jezus is door het christendom in beslag genomen. Niet als mens, niet als Jood, maar als machtsstructuur. Zijn bedding werd losgelaten, zijn traditie geneutraliseerd. Het Joodse principe van zachor - herinneren door leven , verdween aldoende uit beeld. Terwijl juist het principe van herinneren macht ondermijnend werkzaam is. Want wie herinnert, vergelijkt. Wie vergelijkt, stelt vragen. En wie vragen stelt, is lastig te manipuleren. Elke waarheid kan worden vervormd wanneer macht in het gedrang komt. - Visiewijszer Zijn twaalf discipelen waren geen heiligen, maar mensen zoals jij en ik. Elk belichaamde een menselijke deugd én zwakte: moed, twijfel, trouw, verraad, inzicht, angst, gelijkheid, broederschap. Zij stonden voor: moed zonder geweld, waarheid zonder dwang, trouw zonder zekerheid, liefde zonder garantie. De discipelen herinnerden niet door te overheersen, maar door te doorleven wat kwetsbaar is, het leven zelf. Dat alleen al maakte hen gevaarlijk voor systemen die draaien op angst, controle, en volgzaamheid. Samen vormen zij dan ook geen hiërarchie, maar een spiegel van de menselijke ervaring. Geen macht, maar waarden. Hier spreekt het collectief geheugen tot ons: verhalen die niet bedoeld zijn om te gehoorzamen, maar om te herinneren wie wij zijn. De rituelen zijn commercieel geworden. De betekenis is vervaagd. Wat overblijft, is een veilig, volgzaam verhaal, ontdaan van zijn diepte en scherpte. In onze tijd waarin antisemitisme opnieuw zichtbaar wordt, krijgt dit alles urgentie. Wat zegt het over ons collectieve bewustzijn wanneer we het Jood zijn van meester Jezus negeren, terwijl Joden opnieuw doelwit zijn van haat en geweld? Geschiedenis verdwijnt niet wanneer zij wordt vergeten. Zij herhaalt zich, tot aan het moment dat wij het vermogen ontwikkelen voor verandering. Slotgedachte Misschien is meester Jezus geen figuur om te aanbidden, maar om te herinneren hoe macht zich ontwikkeld. Niet als bezit van een religie, maar als herinneraar aan het leven. Als iemand die ons confronteert met de vraag: Wat gebeurt er wanneer we waarheid inruilen voor macht? Wat gebeurt er wanneer herinnering plaatsmaakt voor volgzaamheid? Maar vooral het feit dat wat wij vergeten het leven te herinneren, terugkeert. En misschien is dat wel het verhaal van wederopstanding. Heeft een andere betekenis. Niet als wonder dat zich ooit voltrok, niet als bewijs van goddelijke macht, maar als een wetmatigheid van waarheid . Wat wordt onderdrukt, verdwijnt niet. Wat wordt toe-eigenend herschreven, verliest zijn kracht niet. Wat uit het bewustzijn wordt verdrongen, keert terug: soms zacht, soms gewelddadig, maar altijd onvermijdelijk. Wederopstanding is dan geen overwinning op de dood, maar op vergetelheid uit het collectief geheugen. Het is het moment waarop herinnering, ondanks alles, weer opstaat. Wanneer een waarheid die te ontwrichtend werd geacht, opnieuw zichtbaar wordt. Wanneer een verhaal dat veilig is gemaakt, zijn scherpe rand terugvindt. Ons collectief geheugen weet dit. Die kennis zit dieper dan woorden. Ze ligt opgeslagen in verhalen, symbolen, rituelen. Niet om herhaald te worden als traditie, maar om opnieuw te worden herkend . Kerst is zo’n herinneringspunt. Een uitnodiging om stil te staan bij wat menselijkheid vraagt wanneer macht lonkt en veiligheid boven waarheid wordt verkozen. Maar waar herinnering ongemakkelijk wordt, ontstaat vervanging. Ritueel neemt de plaats in van bewustzijn. Consumptie vervangt bezinning. De geboorte van een kind wordt een decorstuk, losgetrokken van zijn wezenlijke afkomst, ontdaan van zijn context, en veilig gemaakt voor algemeen gebruik. Zo blijft het feest bestaan, maar verdwijnt de inhoud. De discipelen stonden juist voor het tegenovergestelde: Petrus belichaamde moed die struikelt. Johannes belichaamde liefde die blijft. Thomas belichaamde twijfel die eerlijk is. Maria Magdalena belichaamde trouw voorbij afwijzing. Samen vormend een levend geheugen : een voortdurende herinnering aan wat er gebeurt wanneer mensen weigeren hun menselijkheid op te offeren aan angst. En precies daar raakt het aan onze tijd. Ook nu roept waarheid weerstand op. Ook nu wordt veiligheid verkocht als hoogste goed, terwijl ze vaak wordt gekocht met volgzaamheid. Wanneer wij blijven weigeren ons collectief geheugen te gebruiken, wordt het gevaarlijk. Niet omdat het ons bang maakt, maar omdat het ons confronteert met gevolgen in het heden, geworteld in het verleden, richting de toekomst. De vraag is daarom niet of we Kerst nog kunnen vieren. De vraag is of we het leven durven herinneren . Durven we te erkennen dat Jezus een Jood was, geworteld in een andere traditie? Durven we te zien dat haat tegen Joden oplaait wanneer een zonde bok gezocht wordt? Durven we toe te laten dat deugden als moed, waarheid en liefde geen garantie voor veiligheid bieden, maar wel betekenis heeft? Maar bovenal: Jezus een mens was zoals jij en ik? Misschien is Kerst geen geruststelling. Misschien is het een waarschuwing. Een zacht, maar volhardend signaal uit ons collectief geheugen dat fluistert: wanneer herinnering verdwijnt, keert geweld terug. En misschien vraagt deze tijd niet om luidere, uitbundigere vieringen, maar om een diepere herinnering van het leven. Niet om volgzaamheid, maar om moed. Niet om zekerheid, maar om menselijkheid. Vanuit liefde gekregen, vanuit liefde geschreven John.
Meer posts